?

Log in

No account? Create an account
Recent Entries Friends Archive Profile Tags Вершы ад А.
 
 
 
 
 
 
Дасылайце сюды свае адчуваньнi (камэнтары на гэты запiс будуць заўсёды засланёныя).
Асоба (звесткi пра мой шлях)

Напрыклад:
Ад першай лiтары з Айчынай

"...Апошняе, што чытаў, вершы "Ад А." Аксаны Спрынчан."
 
 
 
 
 
 
ПАЭТЫЧНЫ ТЭАТР "АРТ.С"
п р а д с т а ў л я е
паэтычна-міфалагічны праект
САКРАЛЬНАЯ БЕЛАРУСЬ

Сустрэча восьмая:
АГОНЬ

Валерый ГАПЕЕЎ, Мікола КАНДРАТАЎ,
Ірына КЛІМКОВІЧ, Максім КЛІМКОВІЧ,
Рагнед МАЛАХОЎСКІ, Серж МІНСКЕВІЧ, Віктар ШНІП,
Алесь ЕМЯЛЬЯНАЎ і гурт “аРБа”


вядоўцы Яраш МАЛІШЭЎСКІ і Аксана СПРЫНЧАН


Збіраемся 22 сакавіка 2013 а 18 00
у Бібліятэцы Цёткі (Талбухіна, 12 А,
станцыя метро “Парк Чалюскінцаў”)
Уваход вольны
 
 
 
 
 
 
Originally posted by vika_trenas at Год Зорнай Рысі – вечарына 11 студзеня
Паэтычны тэатр Арт.С
п р а д с т а ў л я е
12-гадовы праект: "Святкуйма Беларускае!"
Год пяты (2013) – Год Зорнай Рысі
lg
У стварэнні беларускага календара бяруць удзел:

Рэгіна Багамолава, Таццяна Будовіч, Пятро Васючэнка, Настасся Грынчанка, Алесь Емяльянаў, Мікола Кандратаў, Ігар Клепікаў, Ірына Клімковіч, Максім Клімковіч, Алена Масла, Серж Мінскевіч, Юрась Нераток, Юлія Новік і інш.

Вядоўцы: Яраш Малішэўскі і Аксана Спрынчан

11 студзеня 2013 года а 18.00 у Бібліятэцы Цёткі (Талбухіна, 12А, ст. м. “Парк Чалюскінцаў”)

Уваход прыносіць шчасце
 
 
 
 
 
 
КРЫХУ ПА-РАСЕЙСКУ
Калі чытаю дачцэ кнігі беларускіх пісьменьнікаў і, не выпраўлю раптам маскалізм, Альжбэта пытаецца:
-- А што гэтая кніга КРЫХУ па-расейску напісаная?
Дык вось 90 адсоткаў беларускіх кніг напісаныя КРЫХУ ПА-РАСЕЙСКУ. І аўтараў гэта мала абыходзіць, бо яны пераважна і самыя нават з роднымі па-расейску размаўляюць, і рэдактараў не шануюць, і проста не разумеюць, бо ніхто ж ім у вочы праўды ня скажа. На прыкладзе выдавецкага рэдактара скажу гэтак: калі аўтар прыносіць свой твор, у яго павінна ўжо быць да мяне некалькі рэдактараў, "вылізаны" тэкст, каб у мяне рэзка падвышаўся адрэналін, калі я нешта знайду.
 
 
 
 
 
 
***
Створаная
з рабра
верлібра
яблык абкусваю
райскі.
Смак свабоды
жалезам акісьлены.
 
 
 
 
 
 
І рыбак жывы, і рыба яшчэ жывая, а фотаздымкі зь імі заўжды нежывыя.
 
 
 
 
 
 
АПТЫМІЗМ СТАРЭЙШЫХ БЕЛАРУСАЎ.
Маладзейшы:
-- Не дажывем мы, відаць.
Старэйшы:
-- Ты яшчэ дажывеш!
 
 
 
 
 
 
ЖЫЦЦЁ БЕЗ КВЕТАК

Вядома ж, хто будзе дарыць рэдактару-мужчыне кветкі? Ніхто. А рэдактару-жанчыне? Мне не дарылі. Колькі не распытвала знаёмых рэдактарак, нават у часы “Юнацтва” такога не было. Рэдактараў “прынята” паіць і карміць – відаць, каб не адрываліся ад рукапісу, кавалак хлеба не шукалі, альбо паляпшаць іх умовы працы – гарбатнічак падараваць альбо сканер.
 
 
 
 
 
 
Хоць рэдактары цяпер такія, што няма з кім выпіць , але традыцыя алкагольнага прэзенту найбольш трывалая з савецкіх часоў.
-- Што вы болей любіце піць? -- дапытваюцца шчасьлівыя аўтары, калі задаволеныя выхадам кнігі?
-- З добрымі пісьменьнікамі -- усё люблю. А з благімі -- нічога.
 
 
 
 
 
 
Калектыў -- жахлівая рэч. Адныя выкідаюць у сьметніцу партрэт Максіма Багдановіча, а іншыя -- забіраюць яго, набываюць рамку і вешаюць у сваім кабінеце.
Дзякаваць Богу, я сяджу ў кабінеце, дзе вісіць партрэт Максіма.