?

Log in

No account? Create an account
Recent Entries Friends Archive Profile Tags Вершы ад А.
 
 
 
 
 
 
Калектыў -- жахлівая рэч. Адныя выкідаюць у сьметніцу партрэт Максіма Багдановіча, а іншыя -- забіраюць яго, набываюць рамку і вешаюць у сваім кабінеце.
Дзякаваць Богу, я сяджу ў кабінеце, дзе вісіць партрэт Максіма.
 
 
 
 
 
 
Хоць рэдактары цяпер такія, што няма з кім выпіць , але традыцыя алкагольнага прэзенту найбольш трывалая з савецкіх часоў.
-- Што вы болей любіце піць? -- дапытваюцца шчасьлівыя аўтары, калі задаволеныя выхадам кнігі?
-- З добрымі пісьменьнікамі -- усё люблю. А з благімі -- нічога.
 
 
 
 
 
 
ЖЫЦЦЁ БЕЗ КВЕТАК

Вядома ж, хто будзе дарыць рэдактару-мужчыне кветкі? Ніхто. А рэдактару-жанчыне? Мне не дарылі. Колькі не распытвала знаёмых рэдактарак, нават у часы “Юнацтва” такога не было. Рэдактараў “прынята” паіць і карміць – відаць, каб не адрываліся ад рукапісу, кавалак хлеба не шукалі, альбо паляпшаць іх умовы працы – гарбатнічак падараваць альбо сканер.
 
 
 
 
 
 
АПТЫМІЗМ СТАРЭЙШЫХ БЕЛАРУСАЎ.
Маладзейшы:
-- Не дажывем мы, відаць.
Старэйшы:
-- Ты яшчэ дажывеш!
 
 
 
 
 
 
І рыбак жывы, і рыба яшчэ жывая, а фотаздымкі зь імі заўжды нежывыя.